Kind van gescheiden ouders

Dat ouders gaan scheiden komt inmiddels al zoveel voor dat het soms net zo normaal lijkt dat partners uit elkaar gaan als dat ze bij elkaar blijven. Voor een kind zal het echter nooit normaal zijn dat je bloed eigen ouders uit elkaar gaan, voor je gevoel horen je vader en moeder gewoon bij elkaar.

Als kind groei je op met de zekerheid dat je ouders hun hele leven bij elkaar zullen blijven. En dan plotseling.......?!?!

Een scheiding is een traumatische ervaring, alleen al omdat het een periode geeft van spanningen en onzekerheden. Maar zeker ook omdat het iets doet met je basisvertrouwen als kind. Iets waar je altijd op kon vertrouwen valt uiteen. Wat en wie kan je nog vertrouwen in de toekomst.

Een scheiding roept bij kinderen veel uiteenlopende gevoelens op. Angst en onzekerheid, boosheid naar anderen, maar ook schuldgevoelens naar jezelf toe. En wat te denken van tegenstrijdige gevoelens als opluchting dat de ruzies voorbij zijn en de hoop dat alles weer goed komt.

Ieder kind heeft last van een scheiding, hoe deze last zich uit is heel persoonlijk en hangt samen met o.a. leeftijd en situatie. Aan de één merk je bijna niets terwijl de andere volledig van slag raakt. Ten alle tijde is het een gepaste reactie die bij dat kind en die situatie hoort.

Niet te onderschatten zijn de lichamelijke klachten die kunnen ontstaan, zoals:

  • somberheid, nergens zin in hebben en andere lichte depressieve klachten
  • eet- en slaapstoornissen
  • angstklachten zonder dat je precies weet waarom
  • vermoeidheid
  • pijn in het lijf (hoofdpijn, buikpijn, rugpijn)
  • moeite om te concentreren

Een belangrijk element bij een echtscheiding is loyaliteit. Als kind heb je een onlosmakelijke band met allebei je ouders, een echtscheiding doet iets met deze band. Alle kinderen zijn wat dat betreft hetzelfde; ze willen allemaal loyaal blijven naar beide ouders toe. De omgeving houdt hier meestal geen rekening mee, integendeel vaak wordt er aan je getrokken. Je ouders beseffen vaak niet wat het voor jou als kind betekent wanneer ouders elkaar over en weer beschuldigen.
Je kan niet verwachten dat dit niets doet met jou als kind als je vader of moeder zich steeds weer negatief uitlaten over hun (ex) partner. Hoe dubbel is het als je steeds hoort hoe slecht die ander is, en vervolgens wordt er tegen jou gezegd dat het goed is als jij wel gewoon contact hebt. Deze 'dubbels' kunnen je als kind emotioneel verscheuren. Zeker wat oudere kinderen hebben een extra gevoeligheid voor deze bewuste en onbewuste signalen, zij kiezen vaak voor de ouder die in de steek is gelaten en/of het moeilijkst heeft. Een kind kan dan zelfs in de `partnerrol' schieten.

Zeker door die innerlijke verscheuring is het niet voor niks dat kinderen (onbewust) voor een van de twee ouders kiezen en daarmee de ander afwijzen. Misschien wel de meest 'gezonde' reactie onder die omstandigheden, zeker omdat je zo je gevoelens van teleurstelling, afwijzing aan iemand kan ophangen.

Echter voor ieder kind is het beste, en het meest gezonde, als je een open relatie kan opbouwen met zowel je moeder als vader. De dood als echtscheiding kunnen echter ervoor zorgen dat dit moeilijk of onmogelijk wordt, elk kind krijgt hier vroeg of laat in het leven last van.

Uit het bovenstaande wordt wel duidelijk dat kinderen door het wegvallen van hun basiszekerheid, bij een scheiding extra steun nodig hebben. Eén ding is belangrijk en dat is begrip, begrip voor de pijn die echtscheiding voor jou met zich meebrengt. Ouders en andere betrokkenen zitten met hun gevoelens midden in de situatie en zijn vaak zelf verstrikt in hun eigen net van gevoelens.

Iemand die geen parttij is, die wel afstand kan behouden en daardoor actief kan luisteren, kan daarom wel de benodigde steun geven. Vaak kan dit een vriend, een leraar op school, iemand van de sportvereniging, een kennis of familielid zijn die deze steun kan geven.

Maar ook een onpartijdige hulpverlener kan deze steun zijn. Van een hulpverlener mag je verwachten dat deze begripvol naar je verhaal kan luisteren, begrip heeft voor je persoonlijke last en zelfs tips kan geven waardoor je net iets meer grip op de situatie kan krijgen. Zoek je iemand dan kun je via deze website contact leggen, dit kan zelfs anoniem

Tevens kun je via het forum ervaringen delen met andere jongeren die hetzelfde hebben meegemaakt.
Wat jouw keuze ook zal zijn : Los het niet alleen op!!!

Los het niet alleen op!